Customs

Gisteren stond de afspraak voor het inklaren van onze container. Vantevoren gebeld en 2 uur in de middag leek me wel een mooie tijd. Vanaf Two Mile naar het vliegveld in Prince George (waar de douane dus zit), is het een kleine 450 km rijden. Ik had een beetje zitten rekenen en als ik zo rond 8 uur in de ochtend zou vertrekken, dan moest dat makkelijk lukken.

Kwart over acht reed ik bij huis weg, onderweg nog 2 coyotes en een bruine beer gespot, en al snel kreeg ik in de gaten dat het krap zou worden. Regelmatig road constructions en opvallend veel logging trucks. De hele houtindustrie heeft hier op z'n gat gelegen, maar komt nu in ieder geval weer op gang. Een goed teken, ookal is het misschien een tijdelijke opleving.

Gevolg was wel dat ik tegen 2 uur pas in Prince George was en aangezien Prince George momenteel op één grote bouwput lijkt, ging om 10 over 2 de telefoon........... De vervoerder van onze container hing aan de lijn, of het inklaren echt vandaag zou gebeuren. Nu reed ik net de parkeerplaats bij het vliegveld op en had hun auto al zien staan (wie heeft gezegd dat Canadesen altijd te laat op hun afspraak komen?) dus ik kon ze geruststellen.

Samen liepen we het kantoortje van de douane binnen en het eerste wat er werd gezegd was dat ik alleen naar binnen mocht en Kevin, de vertegenwoordiger van de vervoerder, werd direct weer naar buiten gestuurd.........

Daarna ging alles snel, heel snel. Of dit alles was wat we over lieten komen, of er vuurwapens in de container zitten, of ik werk (echt niet, nog volop vakantie), zijn de schoenen en fiets vrij van zand en modder? Nog een kleine discussie over de waarde van onze spullen en ik stond weer buiten. Al met al 5 minuten binnen geweest, zelfs Kevin viel bijna van verbazing uit zijn truck dat ik al weer voor zijn neus stond.

Vervolgens richting Timmies voor een bak koffie en een heerlijke donut, nog even inkopen gedaan bij de Walmart en weer op weg voor 450 km terug. Geen wild meer gezien onderweg, wel mist, heel veel mist, dikke mist. Weer een nieuwe ervaring, in het donker, bijna geen hand voor ogen kunnen zien en dan vervolgens ingehaald worden door medeweggebruikers die nog rustig 120 km per uur blijven rijden. Rara jongens die Canadezen.

900 km op één dag, vervelend? Echt niet!!!!!!!!! Geen files, geen klevers, een geweldige omgeving om doorheen te rijden, nog steeds is het een verrassing wat je op en naast de weg ziet. Ik zou het morgen zo weer doen, maar eerst wachten op de container. Waarschijnlijk komt die donderdag of vrijdag. We kijken er naar uit!!!!!!!!!