Groene vingers

Een groente tuintje is geweldig.
Geweldig veel werk, geweldig leuk en geweldig lekker.

Je stopt een zaadje in de grond en met een beetje geluk komt er na verloop van tijd een eetbaar plantje uit. Het klinkt zo makkelijk.......en dat is het ook wel, ware het niet dat er ook andere kapers op de kust zijn die de grond van m'n groente tuintje lekker vinden......
Onkruid, de doem van elke tuinierder.

In de spaarzame tijd die ik over heb, na het echte werk in het motel, lever ik een verbeten strijd met het onkruid dat zo welig tiert. Het is een strijd die ik langzaam maar zeker aan het verliezen ben, ik weet het, maar dat maakt het resultaat van dat wat wel lukt er niet minder indrukwekkend op.

Tot nu toe hebben we al spinazie uit eigen tuin gegeten en vanmiddag heb ik het eerste kropje sla de grond uit gerukt.

Eerste Spinazie!

Eerste krop(je) Sla!

De doperwten zijn druk aan het groeien en de tomaten zijn in m'n kasje doen hun best om groter te groeien.
Gek genoeg heb ik nog geen komkommer-plantjes gezien en de worteltjes zijn ook nog niet boven de grond (maar die groeien misschien wel eerst naar beneden...)
Er zitten tientallen bloemetjes in de aardbeien planten, dus dat komt ook wel goed. De framboos zal volgend jaar pas vrucht geven, want die heb ik pas dit jaar geplant.

Buiten m'n groente tuintje en m'n kasje, heb ik ook nog een kruiden-tuintje, want niets is lekkerder dan koken met verse kruiden (of door de sla!) met peterselie, bieslook, thym, basilicum en salie.



Ik met groene vingers....het komt ook voor mijzelf als een verrassing. Ik kon vroeger niet eens een vetplant in leven houden.
Maar voorlopig gaat het met het eetbare spul vrij aardig.
Al zeg ik het zelf.